Film, Który Nigdy Nie Powstał: Polskie Dzieciństwo (1975) – Odtworzone przez AI.

Opis: (Paragraf 1: Zaczepienie) Urodzony w Polsce (PRL) w 1967 roku, dorastałem z jedną wielką pasją: kręceniem filmów. Moja rodzina w końcu zdobyła radziecką kamerę 8mm Quarz 2. Z zapałem filmowałem mój świat: żuka na podwórku, sąsiadkę wieszającą pranie, pochody pierwszomajowe. Przez miesiące byłem reżyserem. Ale potem nadeszła prawda: Kamera była pusta. Filmowałem tylko powietrze.

(Paragraf 2: Rozwiązanie) 50 lat później „nakarmiłem“ sztuczną inteligencję (AI) tymi wadliwymi, ale żywymi wewnętrznymi obrazami, aby powołać je do życia. Ten 3-minutowy film krótkometrażowy to surrealistyczny, nostalgiczny i humorystyczny montaż tych zapomnianych wspomnień z dzieciństwa. Doświadcz wyjątkowej epoki w historii Polski, widzianej naiwnym okiem dziecka – i zglitchowaną logiką algorytmu.

(Paragraf 3: Nastrój) Film o sile pamięci wypełniającej pustkę. Z piękną, nostalgiczną ścieżką dźwiękową inspirowaną Ennio Morricone.

CREDITS & TOOLS:
► Koncept, Historia i Reżyseria: Andrzej Kostoń (NOTGENERATED)
► Wizualizacje: Wygenerowane za pomocą Midjourney (zdjęcia), Runway (clipy)
► Muzyka: Suno
► Off: Elevenlabs

PROJEKT: KULISY (Osobisty Storytelling oparty na AI)

 

Ten projekt to serce filozofii NOTGENERATED. To głęboko osobisty film, który mógł powstać tylko dzisiaj, używając AI do przerzucenia 50-letniej przepaści między dziecięcym marzeniem a jego realizacją.

W tym filmie nie chodziło tylko o wygenerowanie „staro wyglądających“ ujęć. Wyzwaniem twórczym było użycie AI do odtworzenia uczucia wadliwej, wewnętrznej pamięci.

  • Estetyka: Specyficzny wygląd radzieckiej taśmy 8mm Quarz 2 z lat 60.

  • Kontekst: Specyficzne detale życia w Polsce (PRL) w tamtej epoce.

  • „Glitch“: Surrealistyczne, sennopodobne i czasem humorystyczne błędy pamięci (odtworzone przez algorytm).

To dowód na to, że AI w rękach filmowca to nie tylko narzędzie do spektaklu, ale potężny instrument do przekładania abstrakcyjnych koncepcji emocjonalnych – nostalgii, straty i humoru – w spójną historię.